In navolging van de dualiteit in relaties en binnen jezelf, vraagt logischerwijs ook ons vak vaak iets van ons wat moeilijk verenigbaar lijkt. Het is een uitdaging om de professionele kaders vast te houden, net als het vasthouden van de werkrelatie. Hoe kun je verschillende belangen naast elkaar blijven bedienen als therapeut en wat is daarin jouw eigen stijl? Dat zijn belangrijke vraagstukken die in de supervisie langs (kunnen) komen.

Ik ben van mening dat wij als behandelaar de therapeutische relatie als basis zouden moeten nemen voor alle interventies. Wil je jezelf als instrument meer ontwikkelen? Wil je meer integratief en/of systemisch leren denken en handelen? Dan heb ik als supervisor iets te bieden voor jou!